اصل کار کمک فنر ماشین

در سیستم تعلیق، به دلیل اینکه المان های کشسان در اثر ضربه لرزش دارند، به منظور بهبود پایداری رانندگی خودرو، سیستم تعلیق به این صورت است که کمک فنرها را به موازات المان های الاستیک نصب می کند تا لرزش خرابی را ساده کند. کمک فنرهای مورد استفاده در سیستم تعلیق خودروها بیشتر کمک فنرهای هیدرولیک هستند. اصل کار آن این است که وقتی حرکت نسبی بین قاب (یا بدنه) و محور اتفاق می افتد، پیستون در کمک فنر به سمت بالا و پایین حرکت می کند. روغن موجود در حفره کمک فنر به طور مکرر از یک آینه حفره از طریق منافذ مختلف به حفره دیگر جریان می یابد. در این زمان، دیواره سوراخ با اصطکاک بین فشار هیدرولیک و اصطکاک داخلی بین مولکول‌های روغن، مقاومت در برابر ارتعاش ایجاد می‌کند، به طوری که انرژی ارتعاش خودرو به انرژی گرمایی روغن تبدیل می‌شود. سپس توسط کمک فنر جذب شده و در جو منتشر می شود. هنگامی که سطح مقطع کانال روغن و سایر عوامل بدون تغییر باقی می مانند، نیروی میرایی با سرعت حرکت نسبی بین قاب و محور (یا چرخ) افزایش یا کاهش می یابد و به ویسکوزیته روغن مربوط می شود.